Ellerini Açmak Yasak!

Link

Bir ay önce NBA'in teknik faul kuralını iyice genişlettiğine dair bir haber çıkmıştı ESPN'de. Gaza gelip sevinç gösterisi için havaya yumruk sallamak, hakemin karşısında kendi koluna vurup kendisine faul yapıldığını ima etmek, ellerini havaya kaldırmak, çok konuşmak ve düdükten sonra direk hakeme koşmak artık teknik faul sayılacaktı. Ben yeni kurala rağmen, oyuncular olayı abartmadıkça bu teknik faullerin çalınmayacağını düşünüyordum. Hazırlık maçlarında çalınan teknik faullere bakınca, yanıldığımı gördüm. Yukarda Glen Davis'in aldığı teknik faule bakınca midem bulandı resmen. Bir hafta kadar önce de Garnett atılmıştı yanılmıyorsam, onların dışında 4-5 isim daha vardı çok komik teknik fauller alan...

Bu nasıl bir mantıktır? Stern'ün, daha doğrusu NBA'in yaptığı şey hakemlerin eline ego tatmini için güç vermek değil de nedir? "Burada bizim borumuz öter" demektir. Oyuncu smaç bastıktan sonra havaya yumruk atamayacak mı? Ellerini iki yana açamayacak mı? Hani tamam bu kuralın amacı seyirciyi tahrik edip, hakemi seyircinin kucağına atmayı engellemek, onu anlayabiliyorum. Ama bu kadar basit olursa bu işler, oyuncular duygularını yansıtamazlarsa, böyle abuk subuk şekillerde ihraç edilirlerse ne olacak? Süper yıldızları izlemek, keyifli bir akşam geçirmek isteyen taraftarlar, her maç oyuncular abuk subuk şekillerde atılırsa, bir dahaki maça 80 dolar verip gelirler mi?

Saçmalığın daniskası. Bu kuralın yakında değişmesini umuyorum ve aynı zamanda bekliyorum. Doğrusu bu en azından.

Yardım Eli

Evet arkadaşlar, Konyalı Portlandlılar yeni, hevesli, burayı kendisininmiş gibi sevecek, sahiplenecek yazarlar arıyor.

Ağustos'un başından beri tatil vermiştim kendime. Bol bol oyun oynayacak, film seyredecek, dışarı çıkacak, kendime vakit ayıracaktım. Sonra bir baktım bu dönem 2-3 hafta yerine, 1.5 ay civarına uzadı. Ancak asıl sorun bu değil. Blog'un hala inaktif seviyelerinde dolanmasının sebebi yüksek lisans ile yabancı dil kursuna birlikte başlamam. Kısacası vaktim olmuyor gerçekten bu aralar. Birkaç günde bir yazarak burayı eskisi gibi tutmam da pek mümkün değil.

Bu blog, bir sene gibi kısa bir sürede hatrı sayılır bir kitle tarafından takip edilir oldu. Bunda bana yardımcı olan Kadir, Soner ve Yusuf'un katkılarını çok önemliydi. Kadir, bu sene vakit darlığı sebebiyle yazamayacak, Soner ile Yusuf da sürekli hergün yazabilecek vaziyette değiller. Eh kendi durumumu da yukarda anlattım (bu, benim yazmayacağım anlamına gelmiyor elbette).

Ama burayı böyle boş ve durağan görmek içten içe gıcık ediyor beni. Bir sürü mail ve yorum aldım sitenin gidişatının ne olacağıyla ilgili. Yakın çevremdeki arkadaşlarım da blog'un durumunu sorar oldular. Benim amacım yeni sezonda Türkiye'de NBA'i takip etmek için en önemli kaynağın bu site olması. İşte burada siz devreye giriyorsunuz. Şu anda Konyalı Portlandlılar ekibini iki veya üç kişi arkadaş ile genişletmeyi düşünüyorum. Bunun için mümkünse piyasada önemli olarak gördüğünüz 2-3 tane haberi yorum katarak yazıp (KP'de böyle yazılmış sınırsız sayıda örnek var) konyaliportlandlilar@gmail.com adresine göndermenizi rica edeceğim.

Sezon başlamadan yeni ekibi oluşturmayı planlıyorum. 7'den 70'e, kendisine güvenen herkesten yazı bekliyorum. Buraya nadir uğramaya başlayan arkadaşlar da vardır, o nedenle bu yazıyı çevrenizde NBA ile ilgili olan arkadaşlarınıza yollayabilirseniz sevinirim. Umarım en hayırlısı olur.

Edit: 30 civarı kişiden mail geldi, yarısından fazlasını okudum, daha da devam ediyorum okumaya. Örnek yazı göndermek için son gün Çarşamba.

Spurs'ün Silahşörleri

Duncan yok ama olsun, idare edin o kadarını da...

Bulls'a Kötü, Ömer'e İyi Haber

Cleveland Cavaliers'ı satıp (bilmeyenler tık'layabilir), Utah Jazz'a gittiğinden beri ligin en çok sakatlanan oyuncularından biri olan Carlos Boozer, sağ elini kırdı ve kendisi yaklaşık olarak 2 ay sonra maça çıkabilecek. Sezonun başlamasına sadece 3 hafta kala, bu Bulls için şevk kırıcı ancak bizim için de ümit verici bir haber oldu. Çünkü Boozer sezon başladıktan sonra 5 hafta yani yaklaşık 15-16 maç kaçıracak. Bu az bir süre değil. Bulls'un uzun rotasyonu da sadece 4 kişiye düştü: Noah, Gibson, Thomas ve Ömer. Boozer'ın yokluğunda Ömer kendisini gösterebilirse, rotasyonda Kurt Thomas'ı tamamen saf dışı bırakıp istikrarlı bir şekilde dakika almaya başlayabilir. Hoş, an itibariyle 38 yaşına basmış olan Kurt Thomas'ı ben zaten direk Ömer'in arkasına koyarım rotasyonda ayrı konu. Tabii Thibodeau ne düşünüyor onu bilmem zor. En son konu hakkında biraz araştırma yaptığımda bazı yazarlar Kurt Thomas'ı tecrübesiyle ön plana çıkarıyor, bazıları ise Ömer'in daha şanslı olduğunu söylüyordu.

Ben Ömer'in güçlenene kadar çok fazla itilip kakılacağını, bunun sonucunda da zor anlar yaşayacağını düşünüyordum özellikle savunmada. Sık sık faul problemine girmesi çok olası gözüküyor mesela. Ağırlık çalışarak güçlenmesi elbette önümüzdeki yıllar için bir hedef olarak belirlenmeli ama sezona rotasyonun ciddi bir parçası olarak başlamak güvenini oldukça arttıracaktır. Bu dönemi iyi geçirirse, Boozer döndüğünde Taj Gibson ile beraber kenardan gelerek takıma savunmada önemli katkı verebilir...

Little Nate Kaşınıyor

Shaq'ın şakaları böyle masum olmaz. Gelecek şaka için hazırlıklı ol Nate.

Yok, Yok Kalsın!

Her şey oldu bitti, imzalar atıldı derken bizi de ters köşeye yatıran bir açıklama geldi Pat Riley’den: “Eric Dampier’a kontrat önermeyeceğiz.” Aslında, neredeyse Amerika’nın tüm basketbol kaynaklarında imzaların atıldığı, bu süper üçlünün potalarının artık güvende olduğu yazıyordu; fakat Pat Riley; Joel Anthony, Jamaal Magloire, Zydrunas Ilgauskas ve çaylak Pitmann’dan oluşan uzun rotasyonunu gayet yeterli görmüş ve Dampier’la artık ilgilenmediklerini açıklamış. İnşallah Magic, Lakers, Celtics ve Bulls da aynı fikirdedirler. Bu imzayla “ama”sı olmayan bir takım olacakları kanaatindeydim; ancak artık durum şu: Heat çok iyi takım; AMA pota altı savunması çok yumuşak.

Iverson Türkiye'yi Seçer mi?

Bir zamanların süper yıldızlarıydı Shaq, T-Mac ve Iverson.
Yıl 2010: Koskoca yaz sezonunda Shaq ve T-Mac kendilerine zar zor bir takım bulabildiler; ancak Iverson hem ruhsal yapısı ve hem de disiplini itibari ile herhangi bir takıma büyük sıkıntılar yaratacağı düşünülerek hiçbir NBA takımından teklif almadı. Kariyerinde 1 MVP ve de 4 sayı krallığı bulunan bir oyuncu için içler acısı bir durum.

Philadelphia’da basketbola başladığında bir efsaneydi Iverson. 96 Draft’ında ilk sıradan seçildiğinde NBA tarihi yeni bir yıldız daha kazanmıştı. “Crossover” kelimesini dünyadaki her basketbolseverin aklına kazıyan, bilekleriyle Majesteleri Jordan’ın bile başını döndüren bir adamın kariyerinde böyle zor bir duruma düşeceğini öngöremezdi hiç kimse; ancak aradan yıllar geçti, o kıvrak bilekler gitmez oldu. Artık topu eline alıp, şut atan bir oyuncudan farksızlaşamaya başladı Iverson. Basketbol zekasına hala diyecek lafımız olmasa da daha sonra forma giydiği takımlar içinde yarattığı krizlere nazaran bu özelliği de göz ardı edildi ne yazık ki.

Marbury gibi onun için de Çin dedikoduları etrafta yayılmaya başlamışken bugün Beşiktaş Cola Turka’nın senelik 1.5 milyon dolarlık teklifi gelince inanılmaz heyecanlandım doğrusu. Çin’de yıllık 4 milyon dolarlara kadar çıkan sözleşmelerin sesleri duyulsa da, bizim bildiğimiz inatçı Iverson, Beşiktaş’ın teklifinin biraz daha yükselmesi halinde(1,5 milyon doları kabul edeceğini sanmam) Avrupa’da ortalığı birbirine katarak, NBA takım yöneticilerini pişman etmeye kalkabilir diye de geçmiyor değil hani içimden. Hazır Dünya ikincisi ve turnuva ev sahibi olarak da reklamımızı yapmışken, Çin’de değil de belki de ülkemizde duyurur tekrar ismini.

Bu arada, teklifin oyuncu maaşlarının ödenmesi ile ilgili daimi sorun yaşayan Beşiktaş CT’dan gelmesi cesaretimi biraz kırsa da forma satışı, salonun dolması vb. getirileri göz önüne alınarak alınmış bir karar olduğuna ve imzanın atılması durumunda herhangi bir sıkıntı yaşanmayacağına inanıyorum. Haydi hayırlısı.

Görev Tamamlandı, Eric Dampier Heat'de

Kwame Brown’ın Charlotte’ı seçmesinden sonra Can Heat fırsat kaçırdı diye yorumlamıştı olayı şurada. Gerçekten de o günün şartlarında Miami’nin şu anki kadro yapısına uyan, seçenekler arasındaki en kaliteli adamdı Kwame. Kaldı ki Charlotte’ın da derdine derman olacak bir adam değildi kendisi bugünkü durumda. Zaten mevcut kadroda Nazr Mohammed, DeSagana Diop, Eric Dampier gibi oyunu sadece savunmasıyla kaldıran, hücumda topu gerekmedikçe eline almayıp, sadece hücum setinin işlevselliğini sağlayan adamlar vardı; ama Bobcats yönetimi yaklaşık 1 hafta önce Dampier’ı serbest bırakarak en azından uzun rotasyonundaki gereksiz ve tekdüze kalabalığa bir nebze olsun dur diyebildi. Hali hazırda fizikli bir pivot arayan Miami de bundan daha fazlasını istemezdi herhalde şu günde.

Yani bir anlamda Heat’e çalımı atan ve el uzatıp yerden kaldıran da yine Charlotte Bobcats oldu. Miami’nin mevcut kadrosundaki tek eksik savunma yapabilecek, daha doğrusu, Perkins, Bynum veya Howard’ın karşısında durabilecek kalıplı, güçlü ve blok tehdidi olan bir uzundu. Onlar da hiç yoktan 2.11’lik 35 yaşındaki Dampier’ı veteran minimum kontratıyla takıma katarak süper yıldızlarla dolu kadrolarının pota altını koruyabilecek bir adam aldılar Bobcats yönetiminin kıyağıyla.

Ilgauskas, Magloire veya Anthony’ye güvenilir güvenmesine de tabiri caizse oraya şöyle kütük gibi bir adam koymadan olmazdı ki Dampier hamlesi beklediklerinden de fazlası oldu Heat için. Egoları yüksek üç adamın yanına, topu alıp skor üretecek bir uzundan ziyade, bu adamların savunma yaparken arkalarının sağlam olduğunu hissetmesini sağlayacak bir uzun gerekirdi zaten. Oldu da aşı tutmadı diyelim en azından ekstra 6 faul hakkı daha oldu takımın; ama ne derseniz deyin, Riley büyük değişimin daha ilk sezonunda neredeyse eksiği olmayan bir takım kurdu. Ehh! Kaldı büyük başlangıca 33 gün, 20 saat, 3 dakika, 27 saniye 26,25,24…

Delonte West Yeniden Celtics'de

Dünya Şampiynası’na kapılıp, ülkemizin başarısını dikkatle izlerken biraz boşladık NBA’de olan bitenleri. Artık şampiyonayı da geride bıraktığımıza göre başlayalım dilerseniz.

Yeniden yapılanma öncesi Boston Celtics belki de son kez şampiyonluk yarışına iddialı girecek bu sezon. Geçen sene finale kadar çıkmalarından sonra, Wallace’ın emekliliği, Perkins’in de sakatlığı sonrası uzun bölgesinde yaşayabileceği muhtemel sıkıntılar nedeniyle yaz döneminde O’neal’ları takıma katıp, Ray Allen ve Paul Pierce’ın da sözleşmelerini uzatmışlardı; ancak özellikle Tonny Allen’ı Memphis Grizzlies’e kaptırdıktan sonra kenardan takımın skor yükünü kaldırmasına eşlik edecek ve dinamizm getirecek oyuncu yoksunluğu iyiden iyiye su yüzüne çıktı. Her ne kadar Nate ile tekrar sözleşme yapsalar da özellikle Allen’ın sahada olmadığı dakikalarda onun yerine 2 numaradaki boşuğu doldurabilecek kaliteli bir isme ihtiyaç duyuyorlardı ve bunu da zamanında draftla takımlarına kattıkları ve Allen takasında gözden çıkardıkları eski oyuncuları Delonte West’i takıma katarak bir nebze olsun giderebildiler.

Akıllarda soru işareti yok mu peki? Şöyle, Celtics komple bir playoff takımı, öte yandan West geçen sezon normal sezonda 8.8 sayı, 3.3 asist ve %33 ile üçlük atarken playofflarda 6.7 sayı, 2.7 asistle oynamış; ama en vahimi ise %15 ile üçlük atması. Yani ne derseniz deyin West hiç mi hiç oraların oyuncusu değil. Yine de kesin konuşmamak lazım. Boston’ın takım kimyası Nate’i ve bir nebze olsa da Rasheed’i hizaya getirecek kadar etkili olduğundan West’i de playofflarda bir maç çevirirken görebiliriz.

Düşünülmesi gereken bir konu daha var: Her ne kadar “Celtics’in takım kimyası etkili ve her şeyi düzeltebilecek güçte” desem de, takımda disiplin açısından sorun yaşanması olası. Shaq, Jermaine, Nate gibi adamlarla uğraşmak hiç mi hiç kolay değil. Bir de şimdi bunlara West eklendi. Hatırlamayanlara hatırlatayım: Delonte West’in, motorsikletinde iki dolu tabanca ve bir tüfekle hız yaparken yakalanmasının ardından, geçen sene Arenas olayıyla ağzı yanan NBA yönetimi, West’e 10 maçlık ceza verdi. Bu ceza görünüşte pek yaralamayacaktır Celtics’i; ancak beni düşündüren şey takımın uyumunu bozacak oyuncuların takımda gün geçtikçe çoğalması. Umarım beklediğim sonla karşılaşmam.

Sonuç olarak, kendi evlatlarını tekrar yuvasına döndürdü Boston yönetimi. Eğer ki takım içi disiplinde sorun yaşamazlarsa, bence özellikle rotasyonun genişlemesi nedeniyle pozitif tarafı daha ağır basan bir hamle oldu; ama dediğim gibi “Celtics otoritesi bozulmamalı”.

Rüya Final - Bekle Bizi Durant

Behlül mode on: Vay vay vay vay vay... Finale bak. Rüya gibi gerçekten. Çıktık Amerika'nın karşısına. Belli bir kesim turnuva öncesinde gelmeyen yıldızları gördükçe "Olsun gelmesinler süper, bana ne yıldızlardan, belki şampiyon oluruz" diyordu. Ben ise hem yıldızları görmek istediğimden, hem de milli takımın hiper istikrarsız oyunundan dolayı bu yıldızsızlıktan yararlanamayacağını düşündüğüm için, üzülüyordum duruma. Ama gelin görün ki, finaldeyiz. Hatta yolumuza çıkan takımlarda öyle çok büyük eksikler de yoktu (Lorbek hariç). Tabii örnek vermek gerekirse Papaloukas, Gasol gibi isimler gelseler belki turnuvada izleyeceğimiz yol da farklılaşabilirdi ama bu konulara girmeye gerek yok. Finaldeyiz. Dünya basketbol şampiyonası finali...

Baştan sona maçta neler olduğunu yazacak değilim ama bana göre kritik 2 noktaya değineceğim. Öncelikle durduramadığımız Sırbistan hücumuna karşı alan savunması denediğimizde, isabet bulamasalar bile inanılmaz iyi hücum ettiklerini gördük. 2-3 tane bomboş şut kaçırdılar. Ama pota altına indirdikleri toplarda isabetler de buldular. Kısacası zorlanmadılar bana kalırsa alan savunmasına karşı. Biz de bu konuda çok diretmeyip adam adamaya döndük ve bence bu maçı kazanmamız açısından bir önem taşıyordu.

İkincisi ise artık dayanamayıp küfrettiğim bir konu... Üç sayı öne geçmişiz, Sırbistan sayı bulmakta zorlanıyor, o sırada şutları girmiyor. Biz rakibin 4 faul hakkını 8 dakika kala zaten doldurtmuşuz. Ama yooook, üç sayı öne geçtik ya. Bize birşey olmaz, salla üçlükleri çatır çatır üç hücum üst üste. Bunların ikisinden en tecrübeli oyuncumuz Hidayet sorumluydu, birinde ise günün en kötü ismi olan Ersan'a bomboş pozisyon hazırladık ancak o da değerlendiremedi. Halbuki penetre etsek bu hücumlardan birinde faul alsak, çok rahatlayacaktık. Maç gidiyordu...

Neyse sonuç olarak finaldeyiz. Ne kaldı geriye? Amerika'yı yenmek. Zor hatta çok zor. Billups'ın tecrübesi, Durant'ın sapık şut performansı ve takım halinde inanılmaz atletik olmaları bizi çok zorlayacak. Eric Gordon'un gününde olmaması halinde, alan savunmasıyla belki onları yavaşlatabiliriz. Onun dışında, en önemli şey Amerika takımına karşı top kaybı yapmamak. O baskıyı kaldırabilirse guardlarımız, yarı saha hücumuna mahkum edebiliriz Amerika'yı. İşte o zaman turnuvanın favorisi olan takım, bir anda %30-40 oranında gücünü kaybediyor. Ama tabii şöyle birşey var, 40 dakika boyunca baskı karşısında top kaybetmemek pek mümkün değil. Rusya 15-20 dakika boyunca bunu başarsa da, 5 dakika kontrolü kaybedince neler olduğunu gördük. İşimiz hiç kolay değil, hatta dürüst olmak lazım, favori Amerika. Ama rüzgar ve seyirci desteği arkamızda, Odom ve Billups hariç tecrübeli oyuncuları, Durant hariç ciddi anlamda üstünlük kurabilecekleri bir yıldızları yok.

Amerika'ya karşı tarihimiz boyunca oynayabileceğimiz en iyi şartlar altında karşılaşacağız. Zor olduğunu bilsek de, şampiyonluk niye gelmesin? İmkansız olmadığı kesin...

Kısa Kısa

- Luis Scola sanki NBA 2K10'da orta mesafe şutu 99'a çıkarılmış gibi oynadı Brezilya'ya karşı. Maç boyunca zannedersem 1 veya 2 tane şut kaçırdı, geri kalanlar atamadıkları pota dibindendi. Zaten toplam 14/20'ydi yanlış hatırlamıyorsam şut isabet oranı. Bir uzundan böylesine muhteşem bir şut performansı izlemek gerçekten inanılmazdı. İki taraf da haketti ama Scola "Brezilya sen dur, biz yolumuza devam ediyoruz" dedi. Bu arada Prigioni'nin de hakkını verelim, Scola başta olmak üzere bütün takım arkadaşlarını doğru yerlerde topla buluşturdu ve besledi. İnanılmaz pick & roll oynadılar. Brezilya'da Giovannoni büyük sıkıntı çekti Scola'yı durdurmak konusunda. Splitter'in de az dakika almasına şaşırdığımı söylemeliyim.

- Çeyrek finallerin ilk maçlarında ise Teodosic dünyanın en kötü son saniye şutu seçimini yapmasına rağmen, maçı takımına kazandırdı. Biri anlatsın bana 25 saniyede, maç berabere iken niye 9 metreden üçlük atılır? Girince kahraman oluyorsunuz tabii, orası ayrı. Sırpların takım halinde deli üçlük attıklarını gördük. Keselj özellikle yüzünde el varken attığı şutlarla deli etti İspanyollar'ı. Buradan şuna bağlayalım:

- Biz de dolu dizgin devam ediyoruz. Alan savunması ile maça başlamadığı için teşekkür ediyorum Tanjevic'e. Bu maçta en çok korktuğum şey alan savunmasıydı çünkü. Şutörleri bu kadar keskin olan ve pas trafiğini hızlı yapabilen bir Slovenya önünde, intihar etmiş olurduk muhtemelen. Zaten maç erkenden koptuğu için, savunmada bir değişiklik yapmaya da hiç ihtiyaç duymadık. Umarım Sırplar'a karşı da alan savunmasına dönmek zorunda kalmayız. Bu enerji ve form düzeyiyle, onları da geçeceğimizi düşünüyorum. Bana göre İspanya gelse bizim açımızdan daha kötü olurdu. Çünkü en iyi olduğumuz yerlerde, bizle problem çıkaracak oyunculara sahiplerdi. İkisi arasında birini seç deseler ben herhalde Sırbistan'ı seçerdim. Bu açıdan sevinçliyim. Ama sonuçta favori gördüğüm İspanya'yı eleyen bir takımla karşılaşacağız, bu seviyeye geldiğimizde kolay diye birşey yok. Tam tersi işimiz oldukça zor. Ha, yine Slovenya maçındaki gibi saçma yüzdelerle şut atarsak bilemeyeceğim. İlk yarı performansımız, bugüne kadar izlediğim bütün basketbol maçları içinde bile, zirve adayları arasındadır...

- Fenerbahçe ile Enes'in arasındaki olaylara da değineceğim elbette. Bilmeyenler için, Fenerbahçe NCAA'e "Biz Enes'e 3 yılda 100bin dolar ödeme yaptık" diyerek evrakları gönderdiğini açıkladı. Nedim Karakaş "Bunu yapmamızdaki tek sebep, gerçekleri saklamak istemememiz" dedi. Buna elbette pek fazla inanan yok. Tek birşey diyorum. Fenerbahçe gibi büyük bir kulüp, camia bu kadar mı küçülebilir? Bir oyuncun 3-5 kuruş kazandırmadan NBA'e gidecek diye, o oyuncunun önünü tıkamak nedir? Bana kalırsa bu seviyedeki kulüplerin bir oyuncuya karşı gurur meselesi yapmaya hakları yoktur. Ha, Enes şimdi NCAA'de oynayamasa da, bu sezonu Avrupa'da veya D-League'de geçirip her şekilde gelecek sene NBA'e kapağı atacak. Belki ilk 3-5'te seçilmeyecek ama lottery veya hadi en kötü senaryoda; diyelim bu sezonu tamamen boş geçirdi, o zaman bile ilk turda seçileceğine inanıyorum ben. Bu tarz kişisel meseleler nedeniyle bir gencin, hatta Türk basketbolunun yetiştirdiği en büyük yıldız olmaya aday bir gencin önünü kapamaya çalışmak bana göre Fenerbahçe'ye yakışmıyor. Biliyorum Fenerbahçeli pek çok kişiden de tepki gelecek, varsın gelsin. Zamanında Galatasaraylı olmama rağmen, Galatasaray'ı sert eleştirdiğimde Fenerbahçeli de ilan edilmiştim. Sorun değil yani.

- Son olarak da madalya diyordum ama Final hatta bir ihtimal şampiyonluk şansımız var. Gerçekten inanıyoruz. Bu şampiyonanın, ülkede basketbolun gelişmesi açısından çok büyük katkıları olacak, en çok da buna seviniyorum.

İspanya Bu Kapağın Altındadır

Efendim hikayeyi zaten büyük çoğunluğunuz biliyordur. Yunanistan çakallık yaptı. Rusya adeta büyük boy Metro yemiş gibi enerjik oynarken, Yunanistan topu rakip potaya atmak istemiyordu resmen. Neredeyse her şutlarını el üstünden atıyordu Yunanistan. Ayrıca 2-3 Rusya hücumundan birinde ancak doğru düzgün savunma yapıyorlardı. Amaçları açıktı grup üçüncüsü olarak, D grubunda çok büyük ihtimalle 3. olacak İspanya ile karşılaşmaktan kaçacaklardı. Hatta ardından çeyrek finalde Amerika'yla eşleşmekten de kurtulmuş oluyorlardı. Ne de olsa Fransa, Yeni Zelanda'yı yenecekti değil mi? Ama kazın ayağı öyle değildi işte, Yeni Zelanda takımı Haka dansı yaparak gaza gelip, Metro'ları yiyerek enerjiyi alınca, Fransa yenilgiden kurtulamadı. Bu sonuçla İspanya ikinciliğe çıktı ve Yunanistan'a ne oldu? Amerika'dan kaçtılar belki ama yine de kapak oldu. İspanya da bu kapağın altında işte. Oh olsun. Fakat bizim açımızdan bakınca, Yeni zelanda'nın gazı ve enerjisi biraz fazla kaçtı ve ismini 'markalaştırmış' Abercrombie'nin ballı (daha doğrusu panyalı) üçlüğü nedeniyle, onlar da bizden kaçıp Rusya'yla eşleştiler. Bize daha zorlu olan Fransa düştü. Tabii şutörleri yok, atletik olmalarına rağmen biz daha iyi ribaund alan bir takımız, savunmamız da üst düzeyde bu turnuvada (nazar değmesin), o yüzden çok sorun çıkaracaklarını düşünmüyorum bize ama Yeni Zelanda gelseydi şimdiden çeyrek finale bakabilirdik, o rahatlıkta değiliz orası kesin.

Bu arada Yunanistan'a kapak falan dedim ama bakmayın, bu konuda biraz ters düşünüyorum genel çoğunluğa göre. Sporda bilerek yenilmek pek de hoş gözükmüyor orası kesin. Genel eleştiri noktası da "Spordaki amaç rekabettir, nasıl yenilmek için oynarsın?". Ama şu göz ardı ediliyor, aslında alınacak o yenilgi, ileride kupa kazanmak için ödenecek ufak bir bedeldir. Ben biraz fazlasıyla 'mantık' adamıyımdır, eğer Yunanistan o ana kadar 3-1 yaptıysa ve gruptan çıkmayı garantilediyse, isterse çıkar yenilir ve 3.'lüğe inerek İspanya-Amerika ikilisinden kaçar. Ha tabii bunu, açık açık yaparsa ve kendisini dünyaya rezil ederse, üstüne de yine İspanya ile eşleşirse, kapağın en güzelini yemiş olur. Yunanistan'ın yaptığı gibi ortada kesin birşey yokken, bu kadar aleni bir şekilde çıkıp yenilmek mantıksız ve hatta ahmakça. Dünya Basketbol Şampiyonası'nı izleyen herkes antipatiyle bakıyor artık Yunanistan'a. Bir daha oh olsun İspanya'yla eşleştikleri için.

Şunu da yazmadan edemeyeceğim, aynı konuyla ilgili Bourousis ile Tanjevic tartıştılar. Bourousis maçtan sonra taktik tahtasını mı ne tekmelemişti yanılmıyorsam. Tanjevic de "Tiyatro yapma, yenilmek istiyordunuz yenildiniz işte, 2009 Eurobasket'te de aynısını yaptınız" demiş. İkili tartışmışlar. Bugün NTV Spor'da Dilara Gönder, koç Murat Özyer'e tartışma hakkındaki düşüncelerini sordu. Şampiyona boyunca yerinde yaptığı esprilerle beni güldüren koçtan bir başka bomba geldi: "Tanjevic'in galiba hayat sigortası var".

Bakalım 2 saat sonra Yunanistan gerçek anlamıyla kapağı yemiş olacak mı, yoksa gerek fiziksel gerek mental yönden yorulmuş olarak çeyrek finale kapağı atacak mı? Ne olursa olsun, basketbol tanrıları Yunanistan'ın bu kadar göze batan yenilme çabalarına tepki gösterdi ve İspanya'yı o tarafa attı. Eğrisi doğrusuna geldi... Bu akşam da harika bir maç izleyeceğiz.

Ersan'ın Kulağını Çekin !!!

Biliyorsunuz tatildeyim ve evet biliyorum özlediniz. Ben de özlemedim dersem yalan olur. Umarım en yakın sürede dönüş yapacağım. Elbette gerek NBA gerek Dünya Şampiyonası'nı takip ediyorum ve az önce olan bir olayı yazmadan edemedim.

Beş dakika önce televizyonu kırıyordum az kalsın. Ersan İlyasova 6 sayı farkla öndeyken, 41 saniye kala gitti hızlı hücumda Ramos ile bire bir kaldığında kaldırdığı üçlüğü attı. Yani o sırada ettiğim Ersan'a hakaret etmedim desem yalan olur. Ne yapıyorsun ya? O hücumda 24 saniyeyi kullansan zaten bitti, faul yapsalar 1'ini atsan, 3 hücumluk fark oluşacak, yani yine bitti. Eee üçlüğü attın kaçırdın, ribaundu alıp transition'da üçlüğü buldular fark 3. Maç krize girdi, hatta krizi geçtim, baya baya uzatmaya gidiyordu, zar zor yırttık. Keşke uzasaydı da, Ersan dersini alsaydı diye geçirmedim de değil içimden hani... Bu kadar basit bir şekilde grup birinciliği riske edilmemeli. Neyse ki sondan bir önceki hücumda üçlük yerine ikiliği tercih ettiler ve Tunçeri taktik fauller sonrasında en azından 1'ini attı da fark yeniden 2'ye çıktı. Porto Riko zor bir atış kullandı ve maçı kazandık. Grup birinciliğini de böylece garantiledik. Amerika'nın kucağına düşebilirdik belki de Ersan yüzünden... Birisi umarım şu yaptığı hata konusunda ciddi şekilde uyarmıştır kendisini. Şu maça kadar en iyi oynayan, en formda, en güvendiğimiz oyuncumuz olması birşey değiştirmez. Şu yaptığı mental hata affedilir gibi değil.

Neyse eleştiri de bir yere kadar... Kötü oynadık, ne savunmada ne hücumda bu turnuvadaki genel seviyemizde değildik belki ama kazanmayı bildik bir şekilde. Önemli olan o. Tabii Porto Riko ile aramızdaki kalite farkını da göz ardı etmememiz lazım, bu şekilde oynayarak madalya hedefi olan bir takımı yenmemiz imkansıza yakındı.

İspanya'nın beklentiden biraz uzak olduğu, en büyük favori Amerika'nın büyük yıldızlarını getirmediği ve Brezilya karşısında yenilmez olmadığı kanıtlanan turnuvada, madalya yolunda ilerliyoruz inşallah...

Tüm Dünyaya Gururla…

Dünyanın en büyük spor organizasyonlarından biri olan FIBA 2010 Dünya Şampiyonası bu yıl 28 Ağustos ve 12 Eylül tarihleri arasında Türkiye’de gerçekleşecek. Ülkemiz için çok önemli olan bu organizasyonun en büyük sponsoru Beko, basketbolseverlere şampiyona heyecanını dolu dolu yaşatmak için, www.beko2010.com sitesini sunuyor.Haziran ayından itibaren yayında olan sitede, ülke tanıtımları, şampiyona tablosu, takım kadroları ve son dakika haberleri gibi bölümler yer alıyor. Güncel bilgilerin yanı sıra, basketbolseverler için birçok farklı içerik bulunuyor. Kullanıcılar siteye üye olarak, NTV SPOR’ da yayınlanan 5’te 5 Basket adlı basketbol bilgi yarışmasına ve Basketsever programına katılma şansı elde ediyor.

Sitede bulunan basketbol bilgi yarışmasında sorulara en kısa zamanda en fazla doğru cevabı veren kullanıcılar da NTV SPOR ‘da yayınlanan 5’te 5 Basket programına canlı olarak katılabiliyorlar. Kullanıcılar ayrıca Basketsever programına katılıp, destek mesajlarını içeren videolarını siteye yükleyerek, kendilerini NTV Spor’da izleme şansı buluyorlar. Ayrıca haftanın anketine katılarak programa yön verip, haftanın konusunu belirleyebiliyorlar. beko2010.com, şampiyonanın başlaması ile birlikte suncağı birçok yenilik ile basketbolseverleri bekliyor.

Kwame Bobcats'te (Heat Fırsatı Kaçırdı)

Evet biliyorum Kwame Brown'ı başka takım alınca "Heat fırsatı kaçırdı" demek biraz abes oluyor ama maalesef benim düşüncem bu yönde. Hani Kwame'nin muhteşem yetenekleriyle falan alakası yok tabii ki bu tespitimin. Hatta Ağustos ayının büyük çoğunluğunda tatil yapacağıma dair bir karar almadan önce bir Heat yazısı yazmaya başlamıştım "Geri Kalanlar Yeterli mi?" başlığıyla, yanına da "Kwame'yi Al Riley" yazmıştım. Niye? Çünkü Kwame en azından 2.11'lik boyu ve fiziğiyle gerçek bir pivot. Heat'in kadrosunda başka gerçek pivot yok. Tabii Big Z ile Magloire'ı saymazsak, ki saymamak Heat için doğru yoldur. Sadece bu ikiliye güvenip şampiyonluk için yola çıkmak riskli bana göre. Öte yandan Joel Anthony tamam blok kovalıyor, başarılı da oluyor, savaşçılığını beğeniyorum ama Bynum, Shaq, Howard gibi oyuncuların yanında çocuk gibi kalıyor. Kwame ise ne kadar Michael Jordan tarafından 1 numarada seçildiği için, işin hücum yönü ele alındığında yaklaşık 10 yıldır alay konusu olsa da, savunmada ortalama bir seviye tutturabilmiştir benim gözümde. Hatta bazı maçlarda şaşırtıcı bir şekilde gayet iyi savunma yaptığına şahit olmuşumdur. Kısacası ne kadar NBA'de dalga konusu olsa da, cüsseli rakip pivotların arkasında durabilecek bir isim Kwame. En en kötü ihtimalle boyalı alanda kullanılabilecek 6 faul hakkı daha verir taıma. Heat o yüzden kaçırdı diyorum kendisini.

Bobcats açısından ise pek de önemli bir transfer değil. Ellerinde Dampier, Diop ve Mohammed vardı zaten. Özellikle Dampier ile Diop tamamen defansif pivotlar (Nazr Mohammed de öyle sayılır). O yüzden Kwame'nin gelişi çok birşey ifade etmiyor, Jordan belki de zamanında 1 numara seçmesini haklı çıkarmak adına almıştır Kwame'yi, kim bilir. Zaten bu yazıyı girmemdeki amaç tamamen Heat'in eksiğine dikkat çekmekti.

Amerika > Avrupa ??

Dün Litvanya, bugünse İspanya karşısında şöyle bir ölçüp biçtik ABD Milli Takımı’nı. Peşinen iki maçın da pek iyi geçmediğini söyleyebilirim. Bir gece önceki Litvanya maçının son çeyreğine kadar, bugünkü maçın ise genelinde çok zorlandılar. İki maçı da kazanmış olmaları onları yanıltacaksa -ki Krzyzewski’nin oyuncularının bu hataya düşürmeyeceğini düşünüyorum- bu takım, tarihin en yıldızsız turnuvalarından biri olacak 2010 Dünya Şampiyonası’nda çok zorlanır. Peki ne yapar da bu takım bu hatalarından kurtulur? Öncelikle sorunlara değinip, ardından da birkaç cümleyle nacizhane çözüm önerilerimi sunayım.

1-Öncelikle oyuncuların genelinde inanılmaz bir rahatlık ve aşırı özgüven var. Bu da gereksiz şut tercihleri, saçma sapan çemberden seken smaçlar vb. sıkıntılara neden oluyor. “Avrupa Basketbolu”, Amerika’nın atletizme dayalı basketbolundan çok farklı. Bu tabirin artık iyiden iyiye klişeleştiğini biliyorum; ancak olayın cevabı burada bana kalırsa. Sete set hücumlarda, gerek doğru diziliş ve gerekse doğru adam dağılımı Amerika’nın aklını başından alır ki tarihin en zayıf Litvanya’sının bile oyun disiplininden kopmadıkça oyuna nasıl ağırlığını koydu gördük iki gece önce. Bu nedenle ABD’li oyuncuların “nasıl olsa yeneriz” zihniyetinden kurtulup, sadece kendi oyunlarıyla ilgilenmeliler.

2-Alan savunmasıyla hiç alakası olmayan, daha bu sistemde pozisyon almayı bile bilmeyen oyuncuların olduğu bir takım 2010 takımı; ama Krzyzewski’nin bu konudaki inadını bir türlü anlayamıyorum. Bugün İspanya karşısında son topa karşı uygulanan ve Durant’in bloğuyla sonuçlanan alan savunması taklidi kimseyi yanıltmasın. Son toptaki hata kesinlikle İspanyolların şaşkınlığından ibaretti. Alan savunmasının artık demode olduğunu ve rakiplerin (özellikle Avrupalıların) buna tedbirlerini iyi aldığını düşünürsek ABD’nin çareyi alan savunmasında aramasına gerek yok. Savunma temelinde yaptıkları en mantıklı hareket topa baskı uygulamaları. Neden? Bir kere inanılmaz derecede atlet bir takım, her topa el sokabilecek derecede çabuk ve rakiplerini bunaltacak derecede fizikliler. Kısacası topa baskı yaparsın, bir de pas arası yaptın mı? Bas smacı. Oh! Misss.

3-Bir de şu hatalı yürüme olayı var. NBA’de çalınmayan, top eldeyken atılan ilk adım burada hakemlerin gözüne direk batıyor. Özellikle Durant ve Rose’un bu konu ile ilgili büyük sorunları var ki Rose’un en önemli özelliğidir ilk adımdaki çabukluğu. Bu iki adam da takımın lideri olarak görülüyorlar üstelik. Hazırlık maçlarında hakemlere bu adımlar sorun gibi gözükmemiş olabilir(birkaç düdük atlandı zaten); ancak şampiyona başlayınca FIBA’nın bu konu ile ilgili hakemleri uyaracağını düşünüyorum.

4- Takımın Avrupa basketboluna uygun birkaç oyuncusu var. Direk Kevin Love, Stephen Curry aklıma geliyor mesela. Turnuvaya neredeyse uzunsuz gelen takım için Love bulunmaz nimet, hazırlık maçları boyunca da (serbest atışlar da dahil) kötü şu atan bir takım için Curry çok önemli; ama 12 kişiye düşecek kadroda sanki ikisinden birisi gidecekmiş gibi gözüküyor. Ben de Can gibi inatla Westbrook’un kesilmesini düşünüyorum. Her ne olursa olsun Love ve Curry’nin takımda kalması gerekiyor, ben bu kadar söyleyeyim. (Bu arada dün Westbrook oyuna girdiğinde enerji verdi ve skora iyi katkıda bulundu, şutlarına olan güveni de artmış durumda ama yine de bu kadar üst seviye guard varken takımda Westbrook'un kesilmesi doğru karar olacak bana göre. Ek olarak şunu da yazayım; Rondo ve Granger'ın İspanya'ya karşı oynamamaları, elenme ihtimallerinin bulunduğu anlamına gelmiyor. Koç K'nın kafasında zaten 10 kişi belli, son 2 için düşündüğü oyunculara son bir kez bakmak için Granger ve Rondo'ya dakika vermediğini açıkladı. / Can)

Sonuç olarak bu hatalar veya umursamazlıklar düzeltilmedikçe sert savunma yapan, baskı altında topu yarı sahaya getirebilecek çok oyuncusu bulunan ve inatla sete set oynayan bir takım, bu Amerika’yı geçebilir. Aklıma İspanya (bugün ABD basketboluna uydukları halde son topla yenildiler, bir daha bu hataya düşmeyeceklerini düşünüyorum), Sırbistan ve Yunanistan geliyor direk; ama bekleyelim görelim.

Bir Kötü Haber Daha: Nene Yok

Son bir haftayı tamamen tatil ilan ettim kendime blog'daki sessizlikten anlayacağınız üzere. Dedim ki post atmama trendini bu kötü haberle kırayım. Evet hiç belli etmesem de(!) kötümser bir yapım vardır. Neyse efendim Nene ile Splitter, Brezilya milli takımının yaptığı antrenmanlara katılmamışlardı başlarda. Sonradan dahil olmuşlardı. Ancak bir süre takımla çalıştıktan sonra, Cuma günü Fransa maçın çıkan Nene, 12 dakika sonunda bacağındaki acılara dayanamayarak kenara gelmiş. Baldırında çekme varmış yanılmıyorsam. 5-10 gün kadar dinlenmesi gerekiyormuş sakatlıktan kurtulmak için. Teknik yönetim de bunun üzerine Nene'nin yerine Le Mans'ın pivotu Batista çağırmış.

Özellikle NBA yıldızları resmen ağız birliği etmişçesine gelmemeyi tercih ettiler Türkiye'ye. Tabii ki böyle birşey yok ama yine de can sıkıcı. Saymaya başlasam, akşama ancak girerim bu post'u o yüzden hiç liste falan olayına dalmıyorum. Avrupa Basketbol Şampiyonası'ndan sonra Dünya Şampiyonası düzenliyoruz ama kimse gelmiyor...

Brezilya'yı, Pau Gasol'suz İspanya ve yıldızsız Amerika'nın yanında gizli favori olarak gösteriyordum. Nene'nin gelmemesi büyük kayıp. Yine oldukça iyi bir kadroları var, bence turnuvanın güçlü takımlarından biri durumundalar. Fakat artık şampiyonluğa yürümelerini veya yaklaşmalarını beklediğimi söyleyemeyeceğim maalesef. Nene de sempati duyduğum, beğendiğim bir oyuncuydu, o yüzden ekstra üzüldüm.

Green ve McGee Elendiler (Fransa Maçı Sonrası)

Amerika Milli Takımı, Türkiye'ye getireceği kadroyu %90 oranında belirledi. Turnuvaya gelecek takımlar kadrolarını 12 kişi ile sınırlandırmak zorundalar, Amerika dün alınan bir kararla 13'e düştü: McGee ile Green kadrodışı kalan isimler oldular. Beklenen bir gelişmeydi bu benim açımdan. McGee'nin Türkiye'ye gelmesini zaten çok az kişi bekliyordu ama Green'in 3-4-5 numaraları oynayabildiği için kadroda kalacağını düşünenler vardı. Birkaç defa belirttim blog'da, Green beğendiğim bir oyuncu değil kesinlikle. Şutuna güvenilmeyen, dışardan oynayan bir 4 numara yani sonuçta. Kalan 13 kişi şu şekilde:

Chauncey Billups (Denver Nuggets); Tyson Chandler (Dallas Mavericks); Stephen Curry (Golden State Warriors); Kevin Durant (Oklahoma City Thunder); Rudy Gay (Memphis Grizzlies); Eric Gordon (Los Angeles Clippers); Danny Granger (Indiana Pacers); Andre Iguodala (Philadelphia 76ers); Kevin Love (Minnesota Timberwolves); Lamar Odom (Los Angeles Lakers); Rajon Rondo (Boston Celtics); Derrick Rose (Chicago Bulls); ve Russell Westbrook (Oklahoma City Thunder).


Dün Fransa'yla oynadıkları karşılaşmanın 3 çeyreğini izledim. En az süre alan oyuncular Love ile Westbrook'tu. Love'ın uzun kıtlığı dolayısıyla Türkiye'ye gelmesini bekliyorum. Rose, Rondo, Billups gibi oyuncuların arkasında kalacak olan Westbrook'un ise 12'ye kalmasını beklemiyorum. Daha önce de yazmıştım zaten bunu.

Fransa maçına çok az değinecek olursam. Savunmanın hücumu tetiklediği bir Amerika millia takımı izledik. Zaten böyle olması şarttı, çokça dile getirdim blog'da. Şunu da belirtmem lazım, hücum gücü kısıtlı bir Fransa'ya karşı savunma yapmak çok zor değil. Yani İspanya gibi bir takıma karşı ne yapacaklarını kestirmek zor kısacası.

Buna ek olarak, set hücumunda Amerika'nın Rondo ve Billups birşey yapmadıkça zorlandığını gözlemledim. Ama tabii şanslılar, bu iki oyuncunun da takımı yönetme kabiliyeti üst düzeyde. Bu arada Durant oldukça kötüydü. Kötü derken belki maçı %50 saha içi isabetiyle tamamladı ama maça 5'te 0 ile başladı ve set hücumlarında kullandığı toplar isabetsizdi. Bulduğu sayıların çoğunu hızlı hücumlar ve hücum ribaundları (mesela bir topu çemberin üstündeyken tamamladı, FIBA basketboluna uyum sağlamış durumda) sayesinde buldu. Bunları yapması elbette önemli ama ondan asıl beklenen şey takım sıkıştığı zaman ortaya çıkması. Evet belki sezon boyunca Thunder'ı taşıyan yıldızın bu maçlık performansı iyi değildi ve turnuvada daha iyisini yapacaktır bence.

Sean May de New Jersey’de

Nets’in transfer haberlerinden hızlı hızlı devam edelim değerlendirmeye, yoksa bitecek gibi değil. Malum, bütün takımı yenilediler aşağı yukarı. Sean May de takıma yeni katılan parçalardan biriydi, 1 yıllık minimum kontratla. Bir nevi deneme amacı taşıyor diyebiliriz bu anlaşma için. Peşinen fikrimi söyleyeyim, bu fiyata alınabilecek iyi bir oyuncu May. Eğer Troy Murphy’yi takıma katmasalardı daha da umutla bakmak mümkündü bu anlaşmaya ama şu an yedek 4 numara olarak dahi süreleri epey kısalacak gibi, çünkü önünde kendisinin yapabileceği her şeyi yapabilen, çok daha atletik ve genç bir Favors olacak.

May’in kariyerine sakatlıkların gölge düşürdüğü bir gerçek. Belki bir Amare değildi ama bu seviyede bir kontratı hak edecek kadar kötü bir kumaşı da yoktu. Lige kolej şampiyonu takımın en önemli skor opsiyonu unvanıyla giriş yapmış ve ilk iki senesinde sakatlıklar elverdikçe fena performanslar sunmamıştı. Ancak dizinin bir türlü istenen seviyeye gelmemesi ve kilo problemleri May’in dönüş sürecini ve performansını olumsuz yönde etkiledi. Tüm bunlara bir de Larry Brown’ın kendisine yeteri kadar şans vermemesi eklenince iyice gözden düşmeye başladı. Ama hazır bir şekilde dönmek için antrenmanlarda çok çalıştığı ve 135 kilodan 118 kiloya düştüğü için Kings tarafından 100 bin dolarla ödüllendirildiği söylendi medyada.

Sırtı dönük oyunu iyi bilmesi, ofansif ribaundlardaki etkinliği ve ayaklarının cüssesinden beklenmeyecek kadar hızlı olması en önemli artıları, unutmadan bir de pota altında epey yer kaplaması... Yukarıda da dediğim gibi bu özellikleri fazlasıyla yapabilecek yetenekte oyuncular var Nets pota altında ama nedense bir şans verilmesi gerektiğini düşünüyordum bu tombula ben. Belki de kolejden takım arkadaşlarının aldığı kontratlardan sonra biraz duygusal baktım olaya. Bu şansını da iyi kullanamazsa artık gelir Avrupa’da oynar, nasılsa stili uygun, mevcut kontratından daha aşağısını da almaz, mis gibi…

Thorn Emekliliği Sevmedi

New Jersey Nets'ten Temmuz ayı içinde "Artık yaşlandım gelecek nesillere bırakıyorum işleri, emekli olacağım" diye ayrılan Rod Thorn, 76'ers ile anlaştı. Stefanski'nin üzerinde bir göreve yani 76'ers'ın başkanlığına getirildi Thorn. Bir zamanlar Nets'de aynı bu şekilde çalışmışlardı Stefanski ile. Thorn için baya kısa süren bir emeklilik oldu anlayacağınız. Thorn, Nets'den ayrılmasında Prokhorov ve onun adamlarıyla arasındaki fikir ayrılıklarının etkisi olmadığını açıkladı. Aslında oldukça iyi anlaşmasına rağmen, Nets kulübünde miadını doldurduğuna inandığı için bırakmış Thorn yani. Tabii bundan 15 gün önce kazın ayağı öyle değildi. Neyse, vardır aralarında bir husumet, Thorn, Prokhorov kendisine uzun süreli bir anlaşma teklif etmediği ve güvenmediği için rahatsızlık duymuş bazı kişilere göre.

Kısacası, Nets'i NBA'in en kötü kulüplerinden biriyken alan ve iki kere final oynamalarını sağlayan Thorn şimdi 76'ers'ı başarıya götürmek için iş başında. Ellerinde Holiday, Young, Speights, Turner, Hawes ve Williams gibi genç, yetenekli oyuncular var. Tabii çoğunun problemli oldukları da bir gerçek. Kimi çok sakatlanıyor, kimi kafa olarak oyunda değil, kimi şutör guard kafasında olmasına rağmen oyun kurucu bedenine sahip. Ama yetenekli oldukları da bir gerçek. O nedenle Brand transferinden umduğunu bulamayan Philadelphia şehri, geleceğe daha da bir ümitle bakabilir artık bence. Birkaç sene sonra doğunun zirvesine oynayan bir Philly görürseniz şaşırmayın.